Informacja publiczna a ochrona prywatności. Pojęcia - relacje

Godność człowieka stanowi źródło wolności i praw człowieka i obywatela (art. 30 K.RP) z niej wywodzi się cześć i dobre imię oraz inne dobra osobiste.

Cześć i dobre imię to jedne z dóbr osobistych, obejmują także nietykalność, a realizowane są m.in. przez domniemanie niewinności, prawo do sądu.

Dobra osobiste, to obok czci i dobrego imienia także informacje i prawa podmiotowe z zakresu życia prywatnego, społecznego, gospodarczego (zdrowie, wolność osobista, wolność poruszania się, wolność sumienia i religii, nazwisko lub pseudonim, wizerunek tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, przemysłowa, artystyczna).

Prywatność - obejmuje życie prywatne, czyli życie osobiste, rodzinne, religijne, kulturalne, społeczne, zawodowe, aktywność twórczą.

Prawo do prywatności, ochrony czci i dobrego imienia zapewniane są i mogą być realizowane na podstawie prawa publicznego i prywatnego w stosunkach publiczno - prawnych i prywatno - prawnych; służą temu środki ochrony prawa.

Państwo zapewnia wolność i prawa człowieka i obywatela, a ochrona godności jest obowiązkiem władz publicznych. Nikt nie może być obowiązany inaczej niż na podstawie ustawy do ujawniania informacji dotyczących jego osoby, nikt nie może być obowiązany przez organy władzy publicznej do ujawniania swojego światopoglądu, przekonań religijnych lub wyznania. Władze publiczne chronią przed działaniami zagrażającymi zdrowiu, prywatności, bezpieczeństwu oraz przed nieuczciwymi praktykami rynkowymi (zasady Konstytucji RP). Władze dla realizacji tego celu stanowią środki ochrony prawa.

Danymi osobowymi są wszelkie choćby jednostkowe informacje z zakresu życia prywatnego, publicznego lub gospodarczego, które ze względu na treść pozwalają na ich przypisanie do oznaczonej co do tożsamości osoby (personifikacja informacji).

Dane osobowe są udostępniane władzom publicznym, osobom prawa publicznego i prywatnego lub powszechnie ujawniane, w ramach tak stosunków publiczno - prawnych jak i cywilno - prawnych.

Obowiązek udostępnienia danych osobowych może wynikać bądź z powinności publicznej (ciężar publiczny) bądź z powinności cywilno - prawnej (zobowiązania) i realizowany jest w ramach stosunków cywilno - prawnych albo publiczno - prawnych.

Udostępnianie danych osobowych władzom publicznym jak i osobom realizującym zadania publiczne lub ich powszechne ujawnianie przez podmiot tych danych lub osoby trzecie, dysponentów informacji może wynikać tak z ciężarów publicznych jak i zobowiązań.

Udostępnianie danych osobowych innym podmiotom następuje tak w ramach spraw publicznych jak i spraw prywatnych, w dokumentach prywatnych jak i urzędowych lecz nie oznacza to tym samym ich upowszechnienia - jawności.
Niezależnie od źródła obowiązku udostępniania danych osobowych władzom publicznym lub osobom wykonującym zadania publiczne oraz niezależnie od tego czy udostępnienie następuje w ramach realizowania spraw publicznych czy prywatnych, w dokumentach urzędowych lub prywatnych, władze te i osoby są zobowiązane do ochrony danych osobowych, chyba, że podmiot tych danych rezygnuje z określonego zakresu ochrony lub informacja ulega powszechnemu udostępnieniu (upublicznieniu) na podstawie obowiązku ustawowego lub orzeczenia sądu.

Informacja publiczna obejmuje tylko sprawy publiczne i dokumenty urzędowe, a dostęp do tej informacji nie może obejmować podlegających ochronie danych osobowych na podstawie obowiązku ochrony godności, prywatności, bezpieczeństwa i innych dóbr osobistych, chyba że ustawa stanowi inaczej.

***
Artykuł udostępniony przez Centrum Monitoringu Wolności Prasy.