5.09.2006 Warsztat reportera
Reportaż radiowy
Katarzyna Bocheńska, Otwarta Akademia Umiejętności
Reportaż radiowy - czym jest?
Reportaż radiowy to:
- maestria dźwięku i słowa,
- to co ulotne i trwałe,
- świat zamknięty na czarodziejskiej taśmie,
- to widzenie uchem,
- ludzie, zdarzenia
Jak powstaje reportaż?
Na początku był temat
Scenariusz reportażu
- planujemy zdarzenia,
- kompletujemy listę osób,
- ustawiamy kolejność nagrań
- weryfikujemy wstępne zapiski,
- dajemy się ponieść chwili,
- mamy oczy i uszy otwarte
Pierwsze rozmowy z bohaterami
- To rodzaj zaprzyjaźniania się z bohaterem,
- Poznawanie jego otoczenia,
- To słuchanie tego co ma do powiedzenia,
- Bycie otwartym na jego uczucia,
- Pozyskanie go sobie, w sposób naturalny
- Tło wydarzeń
- Dźwięki otoczenia,
- Rozmowy w drugim planie,
- Muzyka
Szukamy tytułu
- Czasami przychodzi do autora reportaSu sam,
- Niekiedy podsuwa nam go jakieś zdarzenie wynikłe podczas nagrywania materiału,
- Innym zaś razem Smudnie wymyśla się go na końcu
A może cytat?
- Niektórzy twórcy reportażu otwierają materiał mottem, fragmentem poezji... wszystko w zależności od charakteru materiału i przesłania materiału.
Nagrywamy czołówkę
- Czołówka, wstępniak materiału stanowi charakterystyczny element reportażu, nadaje mu charakter i wyraz.
Co z narratorem?
- Zasadniczo w materiale go nie słychać. Czasami jednak pozwala się mu mówić, np. w reportażu interwencyjnym.
Typologia reportażu radiowego
- Portret
- Interwencyjny
- Społeczny
- Historyczny
- Retrospekcyjny - dokument
Przykazania reportera
- Miej oczy i uszy otwarte,
- Słuchaj, najpierw słuchaj,
- Notuj pomysły i idee,
- Nagrywaj wiele dźwięków, podczas montażu mogą się przydać,
- Rób kopie nagrań i opisuj materiał,
- Nie przesadzaj w materiale z ozdobnikami i przeładowaniem materiału i dźwięku w tle
Bez tego nie będzie reportażu
- Odrobiny szczęścia,
- Rzetelności materiału,
- Pomysłu,
- Czasu,
- Miłości do gatunku,
- Uporu,
- Myślenia i kreatywności.
***
Artykuł udostępniony przez Otwartą Akademię Umiejętności
PRZERWA NA REKLAMĘ
Najnowsze w dziale Warsztat reportera:
Jak rzetelnie przekazywać niepewne dane. Metaanaliza naukowa
KFi
Liczby i przedziały matematyczne działają uspokajająco na odbiorców newsów. Poglądy polityczne, poziom inteligencji czy wykształcenie czytelników w żaden sposób nie zmieniają sposobu, w jaki przetwarzają oni informacje o braku pełnej wiedzy. Oto wyniki kilkudziesięciu eksperymentów medialnych na temat zaufania do mediów.
Sztuczna inteligencja w produkcji filmowej i telewizyjnej. Raport McKinsey
Krzysztof Fiedorek
Globalne wydatki na treści wideo sięgnęły 180 mld dolarów, a przeciętny widz konsumuje je przez 7,5 godziny dziennie. Streaming rośnie o 13%, tradycyjna telewizja traci 4% rocznie. Aż 84% rynku w USA kontroluje siedmiu największych graczy. Do tego rynek przetasowuje technologia AI.
Reporter na wojnie. Nowe dylematy zawodu dziennikarskiego
Marta Danowska-Kisiel
Dylematy polskich korespondentów wojennych, techniki relacjonowania wydarzeń na froncie i kształtowanie wizerunku zawodowego dziennikarza pracującego w kraju objętym konfliktem opisuje w swoim artykule prof. dr hab. Igor Borkowski, dziekan Wydziału Prawa i Komunikacji Społecznej we Wrocławiu Uniwersytetu SWPS.
Podobne artykuły:
Filozofia. Wykład I
Krzysztof Dowgird
Wykłady Magisterskiego Zaocznego Studium Dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim.
Słowo jest najważniejsze [LINK]
Krzysztof Piekarski
Samo skończenie studiów dziennikarskich wcale nie uprawnia do określania siebie mianem dziennikarza. Wielu doskonałych fachowców w tym zawodzie kończyło zupełnie inne studia. [Wywiad z Piotrem Kraśko pochodzi z serwisu www.dziennikarz.prv.pl]
Media: pierwsza czy czwarta władza?
Mirosław Kocur
Dzieje Hearsta i Pulitzera wyraźnie dowodzą, że przerost ambicji i pieniędzy może skusić każdego magnata medialnego do próby przejęcia realnej władzy. [Źródło: Miesięcznik ODRA].
Prawo Betteridge'a. Czy każdy tytuł ze znakiem zapytania to ściema?
Krzysztof Fiedorek
Prawo Betteridge'a to hipoteza dziennikarstwa, według której na każdy tytuł i nagłówek prasowy, kończący się znakiem zapytania można odpowiedzieć „nie”. Zasada ma zastosowanie do pytań zamkniętych. Wcale nie wymyślił jej Ian Betteridge i... w większości przypadków jest nieprawdziwa.





























