Praca w redakcji muzycznej
Piotr Chronowski
Do 2007 roku dostępny był pod adresem: http://www.ap.krakow.pl/stud_dzien/studium3/zdpch.html
Trzeba orientować się we wszystkim, co dzieje się na rynku muzycznym, nie tylko w tym, co się podoba. Łączy się to rzecz jasna ze zdobywaniem informacji na temat nowości; w tym celu wykorzystuję swoją przyjaźń z internetem, gdzie znajduję większość potrzebnych mi wiadomości.
Rzetelna informacja, to podstawa w każdym rodzaju dziennikarstwa. Bez umiejętności zdobywania i wykorzystywania informacji nie można być dziennikarzem. W redakcji muzycznej do dobrego tonu należy utrzymywanie nienajgorszych stosunków z wytwórniami płytowymi, od których można czasami, poza promocyjnymi singlami i materiałami, wydobyć cały nowy album lub nagrane materiały do wykorzystania a nawet artystę - jako gościa programu na żywo. Szczególnie to ostatnie jest bardzo ważne dla uatrakcyjnienia programu. Nic tak nie ożywia cotygodniowej audycji, jak ciekawy, najlepiej słynny gość.
Ma się też kilku kolegów, którzy muzykę uprawiają i zależy im na promocji swoich materiałów, więc również się ich "zgarnia". To taka swego rodzaju "praca u podstaw". Świadczy o tym, że interesujesz się nie tylko tym, co na topie, ale także tym, co jeszcze w podziemiu. Być może właśnie takim działaniem przyczynisz się do wypromowania nowej gwiazdy.
Do współpracy z wytwórniami trzeba dodać jeszcze jedną sprawę. Jeśli w Polsce (niekoniecznie w Krakowie) występuje jakaś zagraniczna gwiazda, to umożliwiają one (o ile gwiazda się godzi) przeprowadzenie z nią wywiadu i oczywiście (co też ważne!) wejście na koncert.
Jako, że w centrum moich zainteresowań leży muzyka filmowa, ważne jest chodzenie do kina. I tu znowu, podobnie jak z muzyką, wiedzieć trzeba wszystko: kto?, z kim?, kiedy? i dlaczego? Nie wystarczy przeczytać jedną recenzję filmu. Trzeba ich przeczytać co najmniej kilka i koniecznie samemu ten film zobaczyć -o ile to możliwe rzecz jasna.
Podobnie ważne są kontakty z firmami dystrybuującymi filmy w Polsce, bowiem posiadają one odpowiednie materiały prasowe do wykorzystania w radiu (tzn. zwiastuny filmów, wypowiedzi aktorów, reżyserów etc., fragmenty ścieżek dźwiękowych, muzyki etc. plus gadżety na nagrody dla słuchaczy). Właściwie nie możliwa jest realizacja dobrego programu dotyczącego muzyki filmowej bez takich kontaktów i korzyści z nich wynikających.
Nie można oczywiście pominąć dużego udziału słuchaczy w tworzeniu audycji. Wiadomo przecież, że bez słuchaczy nie ma radia - a jeśli jest, to martwe. Kontakt z nimi (telefoniczny, listowny, elektroniczny) nierzadko jest bardzo inspirujący, można czerpać z ich zainteresowań, wiedzy lub braku wiedzy. Są to naprawdę bardzo istotne "materiały pomocnicze". Nie mówiąc już o tym, że słuchacze są najlepszym i właściwie jedynym sprawdzianem pracy.
PRZERWA NA REKLAMĘ
Najnowsze w dziale Warsztat reportera:
Jak rzetelnie przekazywać niepewne dane. Metaanaliza naukowa
KFi
Liczby i przedziały matematyczne działają uspokajająco na odbiorców newsów. Poglądy polityczne, poziom inteligencji czy wykształcenie czytelników w żaden sposób nie zmieniają sposobu, w jaki przetwarzają oni informacje o braku pełnej wiedzy. Oto wyniki kilkudziesięciu eksperymentów medialnych na temat zaufania do mediów.
Sztuczna inteligencja w produkcji filmowej i telewizyjnej. Raport McKinsey
Krzysztof Fiedorek
Globalne wydatki na treści wideo sięgnęły 180 mld dolarów, a przeciętny widz konsumuje je przez 7,5 godziny dziennie. Streaming rośnie o 13%, tradycyjna telewizja traci 4% rocznie. Aż 84% rynku w USA kontroluje siedmiu największych graczy. Do tego rynek przetasowuje technologia AI.
Reporter na wojnie. Nowe dylematy zawodu dziennikarskiego
Marta Danowska-Kisiel
Dylematy polskich korespondentów wojennych, techniki relacjonowania wydarzeń na froncie i kształtowanie wizerunku zawodowego dziennikarza pracującego w kraju objętym konfliktem opisuje w swoim artykule prof. dr hab. Igor Borkowski, dziekan Wydziału Prawa i Komunikacji Społecznej we Wrocławiu Uniwersytetu SWPS.
Podobne artykuły:
Ankieterem każdy być może
Patrycja Kierzkowska
Uwielbiam ankiety w sieci, zwłaszcza te w portalach. Tak mi się przypomniały zajęcia z metodologii, gdzie mówiliśmy o układaniu pytań, które nie mogą sugerować odpowiedzi.
Antonio Salas. Czy dziennikarz-zagadka w ogóle istnieje?
Piotr Kaszuwara, MenStream.pl
Hiszpański dziennikarz w swojej najnowszej książce pod polskim tytułem "Ja, terrorysta" opisuje, jak krok po kroku stawał się zaufanym człowiekiem palestyńskiego Hamasu i Hezbollahu, a także wenezuelskich "tupamaros".
W obcym języku łatwiej kłamać i przeklinać. Jest naukowy dowód
Ewelina Krajczyńska-Wujec
Decyzja podjęta w oparciu o dane przedstawione w wyuczonym języku obcym może być inna, niż gdybyśmy podjęli ją na podstawie danych w języku ojczystym. Język zmienia intensywność odczuwanych emocji, ale także wpływa na zdolność analizowania problemów i wybierania rozwiązań - wynika z badań dr. Rafała Mudy.
Jak porwać publiczność. Maciej Orłoś "O sztuce wystąpień publicznych"
BARD
Jak przygotowywać się do wystąpienia przed publicznością lub przed kamerami? Jakie są sposoby radzenia sobie z tremą? Jak uniknąć wpadek i jak wybrnąć z sytuacji, gdy już się przydarzą? Jak postępować w kontaktach z dziennikarzami? Na te i inne pytania odpowiada Maciej Orłoś, jeden z najbardziej popularnych prezenterów telewizyjnych w Polsce. [Patronat Reporterzy.info]





























