Jak zdać na dziennikarstwo. Źródła informacji dziennikarskiej

Dawid Federowicz

ISBN 83-909399-3-2

Części cyklu:

• Jak zdać na dziennikarstwo - I. GATUNKI DZIENNIKARSKIE
• Jak zdać na dziennikarstwo - II. SPRAWOZDANIE
• Jak zdać na dziennikarstwo - III. REDAGOWANIE I ADIUSTACJA Robert Błoński
• Jak zdać na dziennikarstwo - IV. ŹRÓDŁA INFORMACJI DZIENNIKARSKIEJ
• Jak zdać na dziennikarstwo - VI. PRAWO AUTORSKIE
• Jak zdać na dziennikarstwo - V. PRAWO PRASOWE
• Jak zdać na dziennikarstwo - VII. ETYKA ZAWODOWA
• Jak zdać na dziennikarstwo - VIII. REDAKCJE PRASOWE W POLSCE
• Jak zdać na dziennikarstwo - IX. AGENCJE PRASOWE
• Jak zdać na dziennikarstwo - X. GDZIE STUDIOWAĆ DZIENNIKARSTWO?
• Jak zdać na dziennikarstwo - pobierz całość: jak-zdac-na-dziennikarstwo.zip

IV. ŹRÓDŁA INFORMACJI DZIENNIKARSKIEJ

A więc przede wszystkim rzecznicy prasowi, kierownicy państwowych i niepaństwowych podmiotów gospodarczych. Kto może nam udzielić konkretnej informacji, dowiemy się już po pierwszym telefonie do danej jednostki. Po jakimś czasie zgromadzimy pewnie pokaźny notes z nazwiskami i „namiarami” interesujących nas teraz - bądź w przyszłości - ludzi. Początkujący dziennikarz sam musi się „dorobić” takiego notesu. Starsi koledzy mogą nam pomóc podając pierwsze numery telefonów. Nie spodziewajmy się jednak, że będą to jakieś rewelacje, w rodzaju np. prywatnych numerów telefonów. Najprawdopodobniej będą to telefony ogólnodostępne, np. do pracy. Reszty musimy dowiedzieć się sami.

Do źródeł oficjalnych dostęp mają wszyscy dziennikarze. Wystarczy następnego dnia przejrzeć konkurencyjne tytuły, by się o tym przekonać. Mają z reguły to samo, co my. O konkurencyjności naszej osoby (a co za tym idzie - tytułu, w którym pracujemy) zależy więc nie tylko pokaźny notes ze źródłami oficjalnymi, ale również adresy i numery telefonów naszych informatorów, czyli źródła nieoficjalne.

Szybko można się zorientować, że własnych informatorów dorabiamy się po latach pracy w zawodzie. Mogą to być sekretarki, sprzątaczki, szeregowi pracownicy (np. prawnicy w sądach) instytucji.

O źródła nieoficjalne trzeba dbać. Na przykład, redakcja „Super Expressu” ma specjalny fundusz dla informatorów swoich dziennikarzy. Jest to rozwiązanie, które zapewnia tej gazecie informacje „z pierwszej ręki”.

Radio Zet i „Super Express” posiadają również specjalne linie telefoniczne, gdzie mogą dzwonić słuchacze i czytelnicy, którzy byli świadkami jakiegoś niecodziennego wydarzenia. Za takie „bomby” redakcje oczywiście płacą.

Warto być ciekawym świata. Jeśli redaktor karze przynieść nam coś „z ulicy”, nie załamujmy się! Początkowo właśnie takie prace będziemy wykonywać. Czemu więc nie porozmawiać ze śmieciarzami, nie zainteresować się mieszkańcami pobliskich domów. Kto wie, a nuż coś wyskoczy: wyłączona od miesięcy woda, pękające ściany w mieszkaniach (w pobliżu jest budowa - może to jej wina?).

Jak zdać na dziennikarstwo

Dawid Federowicz

ISBN 83-909399-3-2

Części cyklu:

• Jak zdać na dziennikarstwo - I. GATUNKI DZIENNIKARSKIE
• Jak zdać na dziennikarstwo - II. SPRAWOZDANIE
• Jak zdać na dziennikarstwo - III. REDAGOWANIE I ADIUSTACJA Robert Błoński
• Jak zdać na dziennikarstwo - IV. ŹRÓDŁA INFORMACJI DZIENNIKARSKIEJ
• Jak zdać na dziennikarstwo - VI. PRAWO AUTORSKIE
• Jak zdać na dziennikarstwo - V. PRAWO PRASOWE
• Jak zdać na dziennikarstwo - VII. ETYKA ZAWODOWA
• Jak zdać na dziennikarstwo - VIII. REDAKCJE PRASOWE W POLSCE
• Jak zdać na dziennikarstwo - IX. AGENCJE PRASOWE
• Jak zdać na dziennikarstwo - X. GDZIE STUDIOWAĆ DZIENNIKARSTWO?
• Jak zdać na dziennikarstwo - pobierz całość: jak-zdac-na-dziennikarstwo.zip